กีฬาจักรยานประเภทคนรู้จักเยอะ

หลายท่านที่ปั่นจักรยานมาสักพัก ก็จะเริ่มชอบในความเร็วของจักรยาน บางท่านเริ่มหา งานปั่นจักรยาน และงานแข่งขันจักรยาน บ้านเรามีงานแข่งจักรยานอยู่หลายประเภท แต่อาจมีไม่ครบเหมือนต่างประเทศทีจัดกัน  บางท่านก็มีคำถามเกี่ยวกับการเรียกชนิดของการแข่งขันว่าอยู่ประเภทเดียวกันไหม ลองมาดูกัน 

การจัดกีฬาจักรยาน จะมีองค์การที่ควบคุมอยู่คือ องค์การจักรยานโลก และองค์การจักรยานโลกที่ทำหน้าที่บริหารกิจการกีฬา 

จักรยานถนน(Road cycling) เป็นกีฬาจักรยานชนิดที่ต้องใช้ความกล้า และพละกำลังอย่างสุดกำลังของมนุษย์(courage,heoism and going beyond one’s limitations) เป็นชนิดกีฬาที่เป็นประวัติศาสตร์ทางการกีฬาของโลกชนิดหนึ่ง การแข่งขันครั้งแรก “Paris- Rouen” จัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2412 การแข่งขันมีสองประเภทคือ

1.1 ไทม์ไทรอัล(time-trials) 

  • ไทม์ ไทรอัล บุคคล (มีการแข่งขันในโอลิมปิกเกมส์):  เป็นการแข่งขันกันด้วยระยะทางประมาณ 40-50 กม (ในการชิงแชมป์โลกและกีฬาโอลิมปิกเกมส์) นักขี่จักรยานจะออกตัวเป็นรายบุคคลในช่วงเวลาห่างกันที่สม่ำเสมอ (ประมาณ 1-2 นาที) ผู้แข่งขันที่ขี่จนจบเวลาและเร็วที่สุดจะเป็นผู้ชนะ
  • ทีม ไทม์ ไทรอัล : หลักการพื้นฐานจะเหมือนกันกับ ไทม์ไทรอัล บุคคล แต่รายการนี้จะแข่งขันเป็นทีมที่มีานักกีฬาอย่างต่ำที่สุด 2 คน และมากที่สุด 10 คน ทีมไทม์ไทรอัล จะอยู่ในโปรแกรมของการชิงแชมป์โลกถนนของยูซีไอ จากปี 2012 (มีประมาณ 5-6 คน / ทีม) ทีมยูซีไอทุกทีม จะสามารถเข้าร่วมแข่งขันได้ (ทีมอาชีพของยูซีไอ ทีมทวีปของยูซีไอ ทีมหญิงของยูซีไอ)

   1.2 ไลน์เรส(line races)  

  1. จักรยานลู่(Track cycling)เป็นกีฬาจักรยานที่ต้องใช้ความแข็งแกร่ง ต้องมีความเร็ว และใช้เทคนิคหลายหลากรูปแบบ การแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรก จัดขึ้นในปี 2436 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา การแข่งขันมีสองประเภทคือ แข่งความเร็ว และ แข่งความทนทาน 
  • แข่งความเร็ว(Speed races) มีรายการแข่งขันต่างๆดังนี้คือ ไทม์ไทรอัล สปรินท์ ทีมสปรินท์ และ คีริน
  • แข่งความทนทาน มีรายการแข่งขันดังนี้คือ อินดิวิดวลเปอร์ซุท ทีมเปอร์ซูท พอยท์เรส เมดิสัน และสแครท

 มีสนามเวลโลโดรมทั่วโลกประมาณ 800 แห่ง ในประเทศไทยมีเวลโลโดรม 4 แห่ง ที่ กรุงเทพฯ , สุพรรณบุรี, เชียงใหม่ และนครราชสีมา ซึ่งเป็นสนามคอนกรีตนอกอาคาร สนามเวลโลโดรมที่ใช้ในการแข่งขันระดับนานาชาติในปัจจุบันนิยมสร้างเป็นสนามในอาคารลู่ทำด้วยไม้ ขนาดความยาวโดยรอบ 250 เมตร 

20 ผู้เล่นยอดเยี่ยมของ อาร์เซน่อล ในยุค อาร์แซน เวนเกอร์ 

 

อันดับที่ 10 เฟรดดี้ ลุงเบิร์ก (Freddie Ljungberg) 1998 – 2007

แข้งชาวสวีเดน ที่ย้ายจาก ฮัมล์สตัด มาร่วมทีม อาร์เซน่อล ท่ามกลางคำถามที่ว่า หมอนี่มันเป็นใคร แล้ว อาร์แซน เวนเกอร์ ไปซื้อตัวมาทำไม แต่แล้วเมื่อถึงเวลาที่ ลุงเบิร์ก ลงสนาม
กองกลางสารพัดประโยชน์รายนี้ก็สามารถตอบคำถามไปได้แบบชัดเจน
ด้วยความทุ่มเทในสนามแบบเต็มร้อยทุกนัด สามารถเข้าใจระบบการเล่น แผนการเล่น เป็นอย่างดี ทำให้เขาลงเล่นได้หลายตำแหน่งในแผงกองกลาง และยังสามารถทำผลงานได้ดีในทุกตำแหน่งอีกด้วย จุดเด่นอีกอย่างของเขาก็คือ การเข้าชาร์จทำประตูที่สามารถถลุงตาข่ายคู่แข่งได้เป็นกอบเป็นกำ จนสุดท้ายแฟนๆ
ไอ้ปืนใหญ่ต่างยอมรับในตัว ลุงเบิร์ก และตั้งฉายาให้เขาว่า “แข้งหัวไก่”

อันดับที่ 9 มาร์ค โอเวอร์มาร์ส (Marc Overmars) 1997 – 2000

จรวดทางเรียบ ชาวดัตช์ พอมีชื่อเป็นที่รู้จักอยู่บ้างสมัยข้างแข้งอยู่ อาแจกซ์ อัมสเตอร์ดัม แต่ในช่วงปีแรกที่เข้ามาร่วมทีม อาร์เซน่อล เขากลับทำผลงานได้ไม่ดีนัก และถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก
แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาท้อถอยแต่อย่างใด กลับพยายามทำหน้าที่ในสนามอย่างสุดความสามารถและในที่สุดเขาก็ลบคำสบประมาทเหล่านั้นออกไปได้
ด้วยจุดเด่นของเจ้าตัวในเรื่องความเร็วและการเลี้ยงบอลเรียกได้ว่าหากเขากระชากออกไปแล้วก็ยากที่กองหลังฝั่งตรงข้ามจะหยุดเขาอยู่แถมยังสามารถจบสกอร์ได้อย่างเฉียบคมอีกด้วย
ถือได้ว่าเป็นปีกซ้ายที่สมบรูณ์แบบมากๆ ถึงแม้ โอเวอร์มาร์ส จะอยู่ค้าแข้งให้

ไอ้ปืนใหญ่ เพียงแค่ 3 ปีเท่านั้น แต่เขากลับผลิตสกอร์ให้กับทีมได้ถึง 41 ประตู
และนั่นทำให้เขาถูก บาร์เซโลน่า กระชากตัวไปร่วมทีมในปี 2000

อันดับที่ 8 เดวิด ซีแมน (David Seaman) 1996 – 2003

นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ จอร์จ เกรแฮม ผู้จัดการทีมคนก่อนทิ้งเอาไว้ให้กับ อาร์แซน เวนเกอร์ เพราะ เดวิด ซีแมน ถือเป็นผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดของ อาร์เซน่อล ถึงขนาดที่หลังจาก ซีแมน อำลาทีมไป อาร์เซน่อล
ก็ไม่มีประตูคนไหนที่จะเข้ามาแทนที่ได้เลย และนั่นก็กลายเป็นปัญหาใหญ่ของ อาร์เซน่อล ยาวจนมาถึงปัจจุบัน
แม้จะทำผลงานได้อย่างสุดยอดและอยู่รับใช้ทีมมาอย่างยาวนาน แต่สุดท้าย ซีแมน เลือกที่จะย้ายออกจากทีมไปอยู่กับ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ในช่วงปีสุดท้ายก่อนที่จะประกาศแขวนถุงมือ